OCHRONA PRZED CZYNNIKAMI GORĄCYMI I PŁOMIENIEM

Norma określa wymagania w zakresie odporności materiałów oraz odzieży ochronnej na czynniki
gorące i płomienie. Ma zastosowanie w stosunku do artykułów odzieżowych wyprodukowanych
z elastycznych materiałów, przeznaczonych do ochrony ciała ludzkiego, za wyjątkiem dłoni, przed
czynnikami gorącymi i/lub płomieniem.

Przeprowadza się następujące badania:

MAIVE2
	EN ISO 11612
	A1 A2 B1 C1 E3 F1

Odzież ochronna na poziomie C1 jest używana, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo niskie.
Odzież ochronna na poziomie C1 zapewnia minimalną ochronę i nie jest odpowiednia do pracy
przy przygotowywaniu stężonych pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.

Odzież ochronna na poziomie C2, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że wymagane jest większe zabezpieczenie, niż to zapewniane przez odzież ochronną na
poziomie C1. Odzież ochronna na poziomie C2 zazwyczaj zapewnia równowagę między komfortem
a ochroną. Ta odzież ochronna nie jest odpowiednia do pracy przy przygotowywaniu stężonych
pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy
potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.

Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że potencjalne ryzyko jest wysokie. W przypadku kombinezonów na poziomie C3 konieczne jest zachowanie środków ostrożności w postaci krótkotrwałego użytkowania, ponieważ kombinezony mogą wytwarzać nadmierne ciepło, które prowadzi do wyczerpania i stresu cieplnego. Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest odpowiednia do pracy z rozcieńczonymi oraz skoncentrowanymi pestycydami.

Potencjalne ryzyko należy ocenić na podstawie toksyczności produktu fitosanitarnego (patrz na
etykietę) i stopnia narażenia pracownika. Na przykład, łatwo zrozumieć, że stopień narażenia
pracownika będzie znacznie wyższy w przypadku oprysku z traktora z otwartą kabiną niż w przypadku oprysku ręcznego.

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CHŁODEM

Norma określa wymagania i metody szczegółowych badań dotyczące pojedynczych wyrobów
odzieżowych (kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie) chroniących ciało przed wychłodzeniem w
środowisku o obniżonej temperaturze.

Odzież przeznaczona do użytkowana w umiarkowanie niskiej temperaturze (-5°C i powyżej) w celu
zapewnienia ochrony przed miejscowym wychłodzeniem skóry.

Może być stosowana nie tylko do pracy na zewnątrz, jak na przykład w przemyśle budowlanym, ale
również do pracy wewnątrz, na przykład w przemyśle stpożywczym.

Odzież ta nie musi być koniecznie wykonana z materiałów nieprzemakalnych bądź szczelnych na
przesiąkanie wody.

To wymagania opcjonalne do niniejszej normy.

X: Klasa odporności termicznej, Rct
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: / cler wyrobu odzieżowego
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

SPRZĘT O ZWIĘKSZONEJ WIDOCZNOŚCI W SYTUACJACH ŚREDNIEGO RYZYKA

Norma określa wymagania dotyczące sprzętu o zwiększonej widoczności w postaci odzieży lub
urządzenia zdolnego do wizualnego sygnalizowania obecności użytkownika.

Sprzęt o zwiększonej widoczności ma zapewnić użytkownikowi widoczność w sytuacjach niskiego
lub średniego ryzyka we wszystkich warunkach dziennych i/lub przy oświetleniu reflektorów
pojazdów lub oświetlenia w ciemności. Niniejsza norma nie ma zastosowania do sprzętu o
wysokiej widzialności w sytuacjach wysokiego ryzyka, które są objęte normą EN ISO 20471.

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu B1 i B2:

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu A, B3 i AB: