Norma określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed
skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.

Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika, lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (na przykład: butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych).

Odzież jest klasyfikowana według nominalnego wskaźnika ochrony (zależność między stężeniem
cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w
zależności od całkowitego przecieku wewnętrznego (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz
odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia, gdzie wykonywane są badania).

Istnieją następujące klasy:

Norma określa wymagania i metody badań szczegółowych dla odzieży chroniącej przed zimnem w
temperaturach poniżej - 5°C (chłodnie / skrajne zimno).

Rozróżnia się dwa typy odzieży:

Wyrób odzieżowy: zakrywający część ciała, na przykład kurtka, bluza, płaszcz.
Zestaw odzieżowy: zakrywający całe ciało (tułów + nogi), na przykład kombinezon, kurtka z
ogrodniczkami.

X (bielizna B/C/R): /cler odzieży
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

ODZIEŻ OSTRZEGAWCZA O INTENSYWNEJ WIDZIALNOŚCI

Norma określa wymagania dotyczące odzieży ostrzegawczej, która ma za zadanie sygnalizować
wizualnie obecność użytkownika w niebezpiecznych sytuacjach, w każdych warunkach oświetlenia
dziennego i nocnego oraz w światłach reflektorów. Występują trzy klasy odzieży ostrzegawczej.

Każda klasa musi posiadać minimalne powierzchnie materiałów widzialnych wchodzących w skład
odzieży. Im wyższa klasa, tym większa widzialność odzieży:

Oznakowanie:

X : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

EN ISO 20471  

2
Max. 25x

EN ISO 20471

2 : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

Max. 25x : oznakowanie opcjonalne, maksymalna dozwolona ilość prań dla danego modelu. Na tym przykładzie należy odczytać: maksymalnie 25 prań (temperatura podana we wskazówkach
konserwacji na etykiecie ubrania).

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED DESZCZEM

Norma określa wymagania i metody badań dotyczące materiałów i szwów odzieży chroniącej przed
złymi warunkami pogodowymi (na przykład intensywne opady w postaci deszczu lub śniegu), przed
mgłą i wilgocią.

y : Klasa odporności na przesiąkanie wody (1 do 4), WP

y : Klasa odporności na parowanie (1 do 4), Ret

R : Test słupa wody całej odzieży (opcjonalny)

DEFINICJE

ODPORNOŚĆ TERMICZNA (Rct) W M².K/W:

Mierzy izolację termiczną.

Dzieli się na 4 klasy (od 1 do 4), od najmniej izolacyjnej do najbardziej izolacyjnej.

Im wyższa jest jej wartość, tym wyższy jest poziom izolacji termicznej.

PRZEPUSZCZALNOŚĆ POWIETRZA (AP) W mm/s:

Określa przepuszczalność powietrza dla kompletu ubrania.

Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej szczelnej do najbardziej szczelnej.

PODSTAWOWA WYNIKOWA IZOLACJA TERMICZNA:

Pomiar wykonywany jest na manekinie ruchomym (/cler) .

Współczynnik izolacji termicznej, wyrażany w m2.K/W, pozwala określić optymalną temperaturę
użytkowania odzieży w zależności od aktywności pracownika i jego czasu ekspozycji.

Izolacja termiczna jest mierzona razem z bielizną typu:

• (B) dla zestawów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle + kamizelka izolująca, kalesony izolujące, rękawice dziane, kominiarka)
• (R) dla wyrobów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle, bluza, spodnie, koszula, rękawice dziane, kominiarka)
• (C) dostarczaną przez producenta

ODPORNOŚĆ NA PAROWANIE (Ret) W (M².PA)/W:

Mierzy odporność na parowanie, to znaczy mierzy jaką przeszkodę stanowi wyrób dla przepuszczania pary wodnej oraz dla parowania potu na powierzchni skóry. Im wyższa jest odporność wyrobu na parowanie, tym większą przeszkodę stanowi on dla przepuszczania pary wodnej.

Wyrób oddychający wykazuje słabą odporność na parowanie.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej oddychającego do najbardziej oddychającego.

ODPORNOŚĆ NA PRZESIĄKANIE WODY (WP) W PASKALACH:

Mierzy odporność na przesiąkanie wody z materiału zewnętrznego i ze szwów, pod ciśnieniem wody
rzędu (980+/-50) Pa/min.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej nieprzemakalnego do najbardziej nieprzemakalnego.

TEST WIEŻY: