OCHRONA PRZED CZYNNIKAMI GORĄCYMI I PŁOMIENIEM

Norma określa wymagania w zakresie odporności materiałów oraz odzieży ochronnej na czynniki
gorące i płomienie. Ma zastosowanie w stosunku do artykułów odzieżowych wyprodukowanych
z elastycznych materiałów, przeznaczonych do ochrony ciała ludzkiego, za wyjątkiem dłoni, przed
czynnikami gorącymi i/lub płomieniem.

Przeprowadza się następujące badania:

MAIVE2
	EN ISO 11612
	A1 A2 B1 C1 E3 F1

Odzież ochronna na poziomie C1 jest używana, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo niskie.
Odzież ochronna na poziomie C1 zapewnia minimalną ochronę i nie jest odpowiednia do pracy
przy przygotowywaniu stężonych pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.

Odzież ochronna na poziomie C2, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że wymagane jest większe zabezpieczenie, niż to zapewniane przez odzież ochronną na
poziomie C1. Odzież ochronna na poziomie C2 zazwyczaj zapewnia równowagę między komfortem
a ochroną. Ta odzież ochronna nie jest odpowiednia do pracy przy przygotowywaniu stężonych
pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy
potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.

Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że potencjalne ryzyko jest wysokie. W przypadku kombinezonów na poziomie C3 konieczne jest zachowanie środków ostrożności w postaci krótkotrwałego użytkowania, ponieważ kombinezony mogą wytwarzać nadmierne ciepło, które prowadzi do wyczerpania i stresu cieplnego. Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest odpowiednia do pracy z rozcieńczonymi oraz skoncentrowanymi pestycydami.

Potencjalne ryzyko należy ocenić na podstawie toksyczności produktu fitosanitarnego (patrz na
etykietę) i stopnia narażenia pracownika. Na przykład, łatwo zrozumieć, że stopień narażenia
pracownika będzie znacznie wyższy w przypadku oprysku z traktora z otwartą kabiną niż w przypadku oprysku ręcznego.

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CHŁODEM

Norma określa wymagania i metody szczegółowych badań dotyczące pojedynczych wyrobów
odzieżowych (kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie) chroniących ciało przed wychłodzeniem w
środowisku o obniżonej temperaturze.

Odzież przeznaczona do użytkowana w umiarkowanie niskiej temperaturze (-5°C i powyżej) w celu
zapewnienia ochrony przed miejscowym wychłodzeniem skóry.

Może być stosowana nie tylko do pracy na zewnątrz, jak na przykład w przemyśle budowlanym, ale
również do pracy wewnątrz, na przykład w przemyśle stpożywczym.

Odzież ta nie musi być koniecznie wykonana z materiałów nieprzemakalnych bądź szczelnych na
przesiąkanie wody.

To wymagania opcjonalne do niniejszej normy.

X: Klasa odporności termicznej, Rct
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: / cler wyrobu odzieżowego
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

SPRZĘT O ZWIĘKSZONEJ WIDOCZNOŚCI W SYTUACJACH ŚREDNIEGO RYZYKA

Norma określa wymagania dotyczące sprzętu o zwiększonej widoczności w postaci odzieży lub
urządzenia zdolnego do wizualnego sygnalizowania obecności użytkownika.

Sprzęt o zwiększonej widoczności ma zapewnić użytkownikowi widoczność w sytuacjach niskiego
lub średniego ryzyka we wszystkich warunkach dziennych i/lub przy oświetleniu reflektorów
pojazdów lub oświetlenia w ciemności. Niniejsza norma nie ma zastosowania do sprzętu o
wysokiej widzialności w sytuacjach wysokiego ryzyka, które są objęte normą EN ISO 20471.

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu B1 i B2:

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu A, B3 i AB:

Norma określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed
skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.

Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika, lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (na przykład: butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych).

Odzież jest klasyfikowana według nominalnego wskaźnika ochrony (zależność między stężeniem
cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w
zależności od całkowitego przecieku wewnętrznego (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz
odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia, gdzie wykonywane są badania).

Istnieją następujące klasy:

Norma określa wymagania i metody badań szczegółowych dla odzieży chroniącej przed zimnem w
temperaturach poniżej - 5°C (chłodnie / skrajne zimno).

Rozróżnia się dwa typy odzieży:

Wyrób odzieżowy: zakrywający część ciała, na przykład kurtka, bluza, płaszcz.
Zestaw odzieżowy: zakrywający całe ciało (tułów + nogi), na przykład kombinezon, kurtka z
ogrodniczkami.

X (bielizna B/C/R): /cler odzieży
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

ODZIEŻ OSTRZEGAWCZA O INTENSYWNEJ WIDZIALNOŚCI

Norma określa wymagania dotyczące odzieży ostrzegawczej, która ma za zadanie sygnalizować
wizualnie obecność użytkownika w niebezpiecznych sytuacjach, w każdych warunkach oświetlenia
dziennego i nocnego oraz w światłach reflektorów. Występują trzy klasy odzieży ostrzegawczej.

Każda klasa musi posiadać minimalne powierzchnie materiałów widzialnych wchodzących w skład
odzieży. Im wyższa klasa, tym większa widzialność odzieży:

Oznakowanie:

X : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

EN ISO 20471  

2
Max. 25x

EN ISO 20471

2 : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

Max. 25x : oznakowanie opcjonalne, maksymalna dozwolona ilość prań dla danego modelu. Na tym przykładzie należy odczytać: maksymalnie 25 prań (temperatura podana we wskazówkach
konserwacji na etykiecie ubrania).

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED DESZCZEM

Norma określa wymagania i metody badań dotyczące materiałów i szwów odzieży chroniącej przed
złymi warunkami pogodowymi (na przykład intensywne opady w postaci deszczu lub śniegu), przed
mgłą i wilgocią.

y : Klasa odporności na przesiąkanie wody (1 do 4), WP

y : Klasa odporności na parowanie (1 do 4), Ret

R : Test słupa wody całej odzieży (opcjonalny)

DEFINICJE

ODPORNOŚĆ TERMICZNA (Rct) W M².K/W:

Mierzy izolację termiczną.

Dzieli się na 4 klasy (od 1 do 4), od najmniej izolacyjnej do najbardziej izolacyjnej.

Im wyższa jest jej wartość, tym wyższy jest poziom izolacji termicznej.

PRZEPUSZCZALNOŚĆ POWIETRZA (AP) W mm/s:

Określa przepuszczalność powietrza dla kompletu ubrania.

Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej szczelnej do najbardziej szczelnej.

PODSTAWOWA WYNIKOWA IZOLACJA TERMICZNA:

Pomiar wykonywany jest na manekinie ruchomym (/cler) .

Współczynnik izolacji termicznej, wyrażany w m2.K/W, pozwala określić optymalną temperaturę
użytkowania odzieży w zależności od aktywności pracownika i jego czasu ekspozycji.

Izolacja termiczna jest mierzona razem z bielizną typu:

• (B) dla zestawów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle + kamizelka izolująca, kalesony izolujące, rękawice dziane, kominiarka)
• (R) dla wyrobów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle, bluza, spodnie, koszula, rękawice dziane, kominiarka)
• (C) dostarczaną przez producenta

ODPORNOŚĆ NA PAROWANIE (Ret) W (M².PA)/W:

Mierzy odporność na parowanie, to znaczy mierzy jaką przeszkodę stanowi wyrób dla przepuszczania pary wodnej oraz dla parowania potu na powierzchni skóry. Im wyższa jest odporność wyrobu na parowanie, tym większą przeszkodę stanowi on dla przepuszczania pary wodnej.

Wyrób oddychający wykazuje słabą odporność na parowanie.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej oddychającego do najbardziej oddychającego.

ODPORNOŚĆ NA PRZESIĄKANIE WODY (WP) W PASKALACH:

Mierzy odporność na przesiąkanie wody z materiału zewnętrznego i ze szwów, pod ciśnieniem wody
rzędu (980+/-50) Pa/min.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej nieprzemakalnego do najbardziej nieprzemakalnego.

TEST WIEŻY: